Liliput (69)

Liliput L260222 1 stuk(s) Natuurgetrouwe kleuruitvoeringenDe teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald. 2-delige set zelflossers voor bulkgoederen, 4-assigtype Uagpps, „RAIL 4 CHEM/Loko Trans”, ingesteld door Loko Trans in Slowakije. 933 5 009-2 en 933 5 018-3bedrijfstoestand 2006lup per wagen 96 mm

Liliput L260224 1 stuk(s) 2-delige set zelflossers voor bulkgoederen4-assigtype Uagpps„GRAWACO”, ingesteld door Wagon Care in Nederland. 9345 011-2 en 9345 029-4bedrijfstoestand 2012lup per wagen 96 mmDe teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput L260229 1 stuk(s) 2-delige set zelflossers voor bulkgoederen4-assigtype Uagpps„NACCO”, ingesteld door de Naccorail in Duitsland. 9338 097-0 en 9338 171-3bedrijfstoestand 2010lup per wagen 96 mmDe teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

De kleine locomotieven van de vermogensgroep III.In 1956 werd vermogensgroep III door de Deutsche Bundesbahn voor kleine locomotieven met een vermogen van meer dan 150 pk geïntroduceerd, omdat er behoefte was aan sterkere kleine locomotieven die ook in de overdrachtsdienst voor zwaardere goederentreinen konden worden gebruikt. Zo zijn de kleine locomotieven ontstaan met de benamingen „Köf 10”, „Köf 11” en „later BR 331, 332, 333 en 335”; die vanaf het einde van de jaren vijftig niet meer weg te denken zijn van de sporen van de DB en die ook nu nog steeds bij zeer veel industriële en werkbanen in binnen- en buitenland onvermoeibaar worden ingezet.Köf 10/11 resp. serie 331/332Gmeinder ontwikkelde aanvankelijk acht prototyploks, met inbegrip van drie chefs in 10 (later BR 331) en chefs in 11. De vermogensoverdracht vond plaats via kettingen, WAS had zich al eerder bewezen. De DB koos voor de aanschaf van de chef 11, de latere serie 332. Er zijn in totaal 312 serie locomotieven aangeschaft. De eerste serie tot het aas in 11 036 had nog de oude eenheidslokjes van de DB, vanaf het aas in 11 037 werden nieuwe, vast ingebouwde lampen gebruikt. Naast Gmeinder waren ook de Lokenfabrieken Jung Jungenthal en Orenstein & Kopperen betrokken bij de bouw van Köf 11. Vanaf 1990 werden de machines geleidelijk aan stilgelegd door de afname van het goederenvervoer en vooral van het rangeerverkeer per spoor, terwijl de laatste in 2002 de 332 262 officieel uit de inventaris van DB werd verwijderd. Een zeer groot aantal van deze machines vond echter nieuwe taken bij particuliere en industriële vlaggen of bij museumbanen, waar ze nog steeds in gebruik zijn.Serie 333Gmeinder ontwikkelde de locomotieven echter nog tijdens de lopende productie en kreeg een draaias aandrijving. Deze machines, die aan de buitenkant niet van hun voorgangers verschilden, werden vanaf 1968 tot en met volgnummer 101 onder de nieuwe benaming van de serie 333 geleverd. Na vier jaar leveringsperiode werden tussen 1973 en 1977 nog eens 150 locomotieven uit de 333-serie aangeschaft (vanaf de nummers 333 102), die nu echter optisch door een nieuwe, verbeterde koelerinstallatie duidelijk van de vorige locomotieven verschilden. In totaal werden 251 locomotieven van de serie 333 in gebruik genomen, waarvan de bouw ook werd uitgevoerd door de drie bedrijven Gmeinder, Jung en Orenstein & Koppel. In februari 1978 is de aankoop van kleine locomotieven door de DB beëindigd Er zijn in totaal 571 machines gebouwd, die allemaal zeer goed bewezen zijn.Serie 335Vanaf het einde van de jaren tachtig werd een groot deel van de locomotieven uitgerust met radioafstandsbediening om besparingen op het personeel mogelijk te maken. Deze locomotieven kregen de nieuwe naam van de reeks in 335. In 2003 werd echter bij een aantal 335 de radiografische besturing weer uitgeschakeld, omdat deze nu niet meer nodig was. Veel 335-ers zijn nog steeds bij de DB AG in gebruik, gedeeltelijk weer zonder radiografische afstandsbediening dan BR 333.De techniekOnderstel en behuizing van de modellen bestaan, op enkele uitzonderingen na, uit metaal om zo veel mogelijk gewicht te bereiken. Er is bijzonder veel nadruk gelegd op optimale stroomopname, zodat de loc ook in kruipversnelling kan worden geplaatst. Zo is de loc bijvoorbeeld uitgerust met een zogenoemde pendelas (in insiders ook „klapas” genoemd). Door de zeer nauwe asafstand van de locomotief is het echter mogelijk dat bij bepaalde wissels een wiel geen contact kan hebben omdat het net „in de lucht hangt”. Dit is geen fout en technisch onvermijdelijk. Meestal helpen de geïntegreerde vliegwiel- en elektronica echter bij dergelijke probleempunten of bij kleine vuildeeltjes op de rails.Als motor gebruiken we de reeds in de stoomlocomotief beproefde beiaard-motor, die er zeker voor zorgt dat de locomotief stil en veilig kan rijden. Op het gebied van aandrijving zijn we door de grootte van de locomotief nieuwe wegen ingeslagen: De riemaandrijving is krachtig en zeer stil!De loc is af fabriek uitgerust met een geïntegreerde decoder van ESU die voldoet aan de LokPilot micro. Deze is in staat om de loc ook bij analoog gebruik zacht aan te drijven en ook voldoende langzaam te besturen - hiervoor hoeft u alleen de trafo / het regelapparaat een beetje „verder draaien” te gebruiken dan gebruikelijk. In zoverre is de loc dus ook analoog geschikt.De lookBij de naleving van de afmetingen en de details is de grootste nadruk gelegd op de betrouwbaarheid van het beeld - zo krijgt elke variant exact de lampvorm (oud of nieuw), de dakuitrusting of ook de achterkant van de cabine, die ook het voorbeeld in de gekozen periode heeft of had. Alleen al bij de dakuitrusting zijn er talrijke mogelijkheden door verschillende grote dakluiken of verschillende dakantennes en hun positie op het dak. Op de achterzijde van de cabine is er, afhankelijk van de locomotief, een gladde achterwand van de cabine of verschillende, door de technische uitrusting bepaalde kasten. Ook de geleiding van de leidingen, de handgrepen aan de zijkant en een tank aan de zijkant kunnen variëren.Ondanks de wind van het model zijn alle details van filigrane aanwezig. De tritrosten aan de zijkant zijn doorgebroken in fijne metaaletstechniek, de optisch opvallende doorbraken in het onderstel zijn aanwezig, een bedieningspaneel in de cabine is aangegeven. Een bufferveulen-uitspanset is bij elke loc aanwezig, waarmee de leidingen en de koppelingshaken naar behoefte of voor gebruik in de vitrine kunnen worden uitgerust. Bij de modellen waarbij het model een automatische rangeerkoppeling heeft, is een dergelijke koppeling voor een zo groot mogelijke optische betrouwbaarheid al gemonteerd en afneembaar.De elektronische koppelingHet absolute hoogtepunt van de locomotief is de door Liliput ontwikkelde functie, die elke digitale rangeerlocomotief van de toekomst nodig heeft: De elektronische koppeling. Daarmee kan met decoders en functietoetsen aan de digitale regeleenheid of aan de centrale aan beide zijden van de loc de koppeling op elke willekeurige plaats op de installatie worden geheven en daarmee een trein of zelfs maar één wagon worden ontkoppelt. Bij analoog bedrijf is de elektronische koppeling niet actief.Voordeel nummer één:De elektronische koppeling is vast in de loc ingebouwd, maar heeft aan beide zijden koppelingsopnamen conform NEM 355, zodat (bij analoge werking en dus niet gebruik van de elektronische ontkoppelfunctie) zowel een standaardkoppeling als koppelingen van andere fabrikanten conform NEM in de koppelingsschacht kunnen worden aangesloten.Voordeel nummer twee:De elektronische koppeling werkt zowel met de standaardkoppeling als met de Fleischmann Profi-koppeling®. De loc heeft hiervoor een speciale koppelingskop voor het ontkoppelen met de professionele -koppeling, terwijl de koppelingskop voor het ontkoppelen met de standaardkoppeling al is aangesloten. Adapters voor andere koppelingen zijn in voorbereiding.En zo werkt de elektronische koppeling:Ontkoppelings- („koppelings-wals”):U stelt bij uw digitale centrale resp. de digitale rijregelaar eerst de richting in waarin de locomotief moet worden ontkoppeld - of rijd naar waar u moet worden ontkoppeld. U brengt de loc tot stilstand en drukt F1. De locomotief ontkoppelt in de rijrichting achter door een stuk terug te zetten, de koppeling omhoog te trekken en vervolgens een stuk van de ontkoppelde auto te verwijderen. U drukt nogmaals op F1, klaar!Aankoppelen (geldt alleen voor standaardkoppeling):Om ook afzonderlijke wagons probleemloos aan de locomotief te kunnen koppelen zonder „wegrijden”, rijdt u eenvoudig naar de aan te koppelen wagen en drukt u kort daarvoor op F2. De loc heft de koppeling in de rijrichting naar voren en koppelt aan de wagen. U drukt nogmaals op F2, klaar!Voor beide functies geldt: Als u eenmaal per ongeluk te lang of te vaak op de functietoets voor de koppeling drukt of vergeet deze weer uit te schakelen, schakelt de decoder automatisch uit om de magneetspoelen tegen oververhitting te beschermen. Na een afkoeltijd is het weer mogelijk om de koppeling te bedienen.Op 26.08.1969 werd de afname van de 333 057-8 door de Deutsche Bundesbahn, die in hetzelfde jaar door Gmeinider onder nummer 5453 werd gebouwd, reeds in het tijdperk IV-opschrift uitgevoerd. In 1994 werd de loc in het kader van een belangrijk onderzoek in het Oosterse rood/lichtgrijs kleurenschema gespoten. Op 21.12.1995, na de uitrusting van een radioafstandsbediening, volgde de omtekening in 335 057-6. Na een aantal jaren kwam ze in 2005 bij Infraserv Logistics GmbH en kreeg ze een groene streep.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

De kleine locomotieven van de vermogensgroep III.In 1956 werd vermogensgroep III door de Deutsche Bundesbahn voor kleine locomotieven met een vermogen van meer dan 150 pk geïntroduceerd, omdat er behoefte was aan sterkere kleine locomotieven die ook in de overdrachtsdienst voor zwaardere goederentreinen konden worden gebruikt. Zo zijn de kleine locomotieven ontstaan met de benamingen „Köf 10”, „Köf 11” en „later BR 331, 332, 333 en 335”; die vanaf het einde van de jaren vijftig niet meer weg te denken zijn van de sporen van de DB en die ook nu nog steeds bij zeer veel industriële en werkbanen in binnen- en buitenland onvermoeibaar worden ingezet.Köf 10/11 resp. serie 331/332Gmeinder ontwikkelde aanvankelijk acht prototyploks, met inbegrip van drie chefs in 10 (later BR 331) en chefs in 11. De vermogensoverdracht vond plaats via kettingen, WAS had zich al eerder bewezen. De DB koos voor de aanschaf van de chef 11, de latere serie 332. Er zijn in totaal 312 serie locomotieven aangeschaft. De eerste serie tot het aas in 11 036 had nog de oude eenheidslokjes van de DB, vanaf het aas in 11 037 werden nieuwe, vast ingebouwde lampen gebruikt. Naast Gmeinder waren ook de Lokenfabrieken Jung Jungenthal en Orenstein & Kopperen betrokken bij de bouw van Köf 11. Vanaf 1990 werden de machines geleidelijk aan stilgelegd door de afname van het goederenvervoer en vooral van het rangeerverkeer per spoor, terwijl de laatste in 2002 de 332 262 officieel uit de inventaris van DB werd verwijderd. Een zeer groot aantal van deze machines vond echter nieuwe taken bij particuliere en industriële vlaggen of bij museumbanen, waar ze nog steeds in gebruik zijn.Serie 333Gmeinder ontwikkelde de locomotieven echter nog tijdens de lopende productie en kreeg een draaias aandrijving. Deze machines, die aan de buitenkant niet van hun voorgangers verschilden, werden vanaf 1968 tot en met volgnummer 101 onder de nieuwe benaming van de serie 333 geleverd. Na vier jaar leveringsperiode werden tussen 1973 en 1977 nog eens 150 locomotieven uit de 333-serie aangeschaft (vanaf de nummers 333 102), die nu echter optisch door een nieuwe, verbeterde koelerinstallatie duidelijk van de vorige locomotieven verschilden. In totaal werden 251 locomotieven van de serie 333 in gebruik genomen, waarvan de bouw ook werd uitgevoerd door de drie bedrijven Gmeinder, Jung en Orenstein & Koppel. In februari 1978 is de aankoop van kleine locomotieven door de DB beëindigd Er zijn in totaal 571 machines gebouwd, die allemaal zeer goed bewezen zijn.Serie 335Vanaf het einde van de jaren tachtig werd een groot deel van de locomotieven uitgerust met radioafstandsbediening om besparingen op het personeel mogelijk te maken. Deze locomotieven kregen de nieuwe naam van de reeks in 335. In 2003 werd echter bij een aantal 335 de radiografische besturing weer uitgeschakeld, omdat deze nu niet meer nodig was. Veel 335-ers zijn nog steeds bij de DB AG in gebruik, gedeeltelijk weer zonder radiografische afstandsbediening dan BR 333.De techniekOnderstel en behuizing van de modellen bestaan, op enkele uitzonderingen na, uit metaal om zo veel mogelijk gewicht te bereiken. Er is bijzonder veel nadruk gelegd op optimale stroomopname, zodat de loc ook in kruipversnelling kan worden geplaatst. Zo is de loc bijvoorbeeld uitgerust met een zogenoemde pendelas (in insiders ook „klapas” genoemd). Door de zeer nauwe asafstand van de locomotief is het echter mogelijk dat bij bepaalde wissels een wiel geen contact kan hebben omdat het net „in de lucht hangt”. Dit is geen fout en technisch onvermijdelijk. Meestal helpen de geïntegreerde vliegwiel- en elektronica echter bij dergelijke probleempunten of bij kleine vuildeeltjes op de rails.Als motor gebruiken we de reeds in de stoomlocomotief beproefde beiaard-motor, die er zeker voor zorgt dat de locomotief stil en veilig kan rijden. Op het gebied van aandrijving zijn we door de grootte van de locomotief nieuwe wegen ingeslagen: De riemaandrijving is krachtig en zeer stil!De loc is af fabriek uitgerust met een geïntegreerde decoder van ESU die voldoet aan de LokPilot micro. Deze is in staat om de loc ook bij analoog gebruik zacht aan te drijven en ook voldoende langzaam te besturen - hiervoor hoeft u alleen de trafo / het regelapparaat een beetje „verder draaien” te gebruiken dan gebruikelijk. In zoverre is de loc dus ook analoog geschikt.De lookBij de naleving van de afmetingen en de details is de grootste nadruk gelegd op de betrouwbaarheid van het beeld - zo krijgt elke variant exact de lampvorm (oud of nieuw), de dakuitrusting of ook de achterkant van de cabine, die ook het voorbeeld in de gekozen periode heeft of had. Alleen al bij de dakuitrusting zijn er talrijke mogelijkheden door verschillende grote dakluiken of verschillende dakantennes en hun positie op het dak. Op de achterzijde van de cabine is er, afhankelijk van de locomotief, een gladde achterwand van de cabine of verschillende, door de technische uitrusting bepaalde kasten. Ook de geleiding van de leidingen, de handgrepen aan de zijkant en een tank aan de zijkant kunnen variëren.Ondanks de wind van het model zijn alle details van filigrane aanwezig. De tritrosten aan de zijkant zijn doorgebroken in fijne metaaletstechniek, de optisch opvallende doorbraken in het onderstel zijn aanwezig, een bedieningspaneel in de cabine is aangegeven. Een bufferveulen-uitspanset is bij elke loc aanwezig, waarmee de leidingen en de koppelingshaken naar behoefte of voor gebruik in de vitrine kunnen worden uitgerust. Bij de modellen waarbij het model een automatische rangeerkoppeling heeft, is een dergelijke koppeling voor een zo groot mogelijke optische betrouwbaarheid al gemonteerd en afneembaar.De elektronische koppelingHet absolute hoogtepunt van de locomotief is de door Liliput ontwikkelde functie, die elke digitale rangeerlocomotief van de toekomst nodig heeft: De elektronische koppeling. Daarmee kan met decoders en functietoetsen aan de digitale regeleenheid of aan de centrale aan beide zijden van de loc de koppeling op elke willekeurige plaats op de installatie worden geheven en daarmee een trein of zelfs maar één wagon worden ontkoppelt. Bij analoog bedrijf is de elektronische koppeling niet actief.Voordeel nummer één:De elektronische koppeling is vast in de loc ingebouwd, maar heeft aan beide zijden koppelingsopnamen conform NEM 355, zodat (bij analoge werking en dus niet gebruik van de elektronische ontkoppelfunctie) zowel een standaardkoppeling als koppelingen van andere fabrikanten conform NEM in de koppelingsschacht kunnen worden aangesloten.Voordeel nummer twee:De elektronische koppeling werkt zowel met de standaardkoppeling als met de Fleischmann Profi-koppeling®. De loc heeft hiervoor een speciale koppelingskop voor het ontkoppelen met de professionele -koppeling, terwijl de koppelingskop voor het ontkoppelen met de standaardkoppeling al is aangesloten. Adapters voor andere koppelingen zijn in voorbereiding.En zo werkt de elektronische koppeling:Ontkoppelings- („koppelings-wals”):U stelt bij uw digitale centrale resp. de digitale rijregelaar eerst de richting in waarin de locomotief moet worden ontkoppeld - of rijd naar waar u moet worden ontkoppeld. U brengt de loc tot stilstand en drukt F1. De locomotief ontkoppelt in de rijrichting achter door een stuk terug te zetten, de koppeling omhoog te trekken en vervolgens een stuk van de ontkoppelde auto te verwijderen. U drukt nogmaals op F1, klaar!Aankoppelen (geldt alleen voor standaardkoppeling):Om ook afzonderlijke wagons probleemloos aan de locomotief te kunnen koppelen zonder „wegrijden”, rijdt u eenvoudig naar de aan te koppelen wagen en drukt u kort daarvoor op F2. De loc heft de koppeling in de rijrichting naar voren en koppelt aan de wagen. U drukt nogmaals op F2, klaar!Voor beide functies geldt: Als u eenmaal per ongeluk te lang of te vaak op de functietoets voor de koppeling drukt of vergeet deze weer uit te schakelen, schakelt de decoder automatisch uit om de magneetspoelen tegen oververhitting te beschermen. Na een afkoeltijd is het weer mogelijk om de koppeling te bedienen.Op 05.10.1968 vond de afname van de 333 016-4 door de Deutsche Bundesbahn, die in hetzelfde jaar door de Lokomotivfabrik Jung onder nummer 14056 werd gebouwd, reeds plaats in het tijdperk IV. In 1992 werd de loc in het kader van een belangrijk onderzoek in het Oosterse rood/lichtgrijs kleurenschema gespoten. 8 jaar later, in 2000, volgde het vandaag nog geldige kleurenconcept verkeersrood/basaltgrijs. Na een ongeval in Oberhausen in 2003 werd de locomotief op 02.02.2004 uitgestald en in oktober van hetzelfde jaar gesloopt.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

De kleine locomotieven van de vermogensgroep III.In 1956 werd vermogensgroep III door de Deutsche Bundesbahn voor kleine locomotieven met een vermogen van meer dan 150 pk geïntroduceerd, omdat er behoefte was aan sterkere kleine locomotieven die ook in de overdrachtsdienst voor zwaardere goederentreinen konden worden gebruikt. Zo zijn de kleine locomotieven ontstaan met de benamingen „Köf 10”, „Köf 11” en „later BR 331, 332, 333 en 335”; die vanaf het einde van de jaren vijftig niet meer weg te denken zijn van de sporen van de DB en die ook nu nog steeds bij zeer veel industriële en werkbanen in binnen- en buitenland onvermoeibaar worden ingezet.Köf 10/11 resp. serie 331/332Gmeinder ontwikkelde aanvankelijk acht prototyploks, met inbegrip van drie chefs in 10 (later BR 331) en chefs in 11. De vermogensoverdracht vond plaats via kettingen, WAS had zich al eerder bewezen. De DB koos voor de aanschaf van de chef 11, de latere serie 332. Er zijn in totaal 312 serie locomotieven aangeschaft. De eerste serie tot het aas in 11 036 had nog de oude eenheidslokjes van de DB, vanaf het aas in 11 037 werden nieuwe, vast ingebouwde lampen gebruikt. Naast Gmeinder waren ook de Lokenfabrieken Jung Jungenthal en Orenstein & Kopperen betrokken bij de bouw van Köf 11. Vanaf 1990 werden de machines geleidelijk aan stilgelegd door de afname van het goederenvervoer en vooral van het rangeerverkeer per spoor, terwijl de laatste in 2002 de 332 262 officieel uit de inventaris van DB werd verwijderd. Een zeer groot aantal van deze machines vond echter nieuwe taken bij particuliere en industriële vlaggen of bij museumbanen, waar ze nog steeds in gebruik zijn.Serie 333Gmeinder ontwikkelde de locomotieven echter nog tijdens de lopende productie en kreeg een draaias aandrijving. Deze machines, die aan de buitenkant niet van hun voorgangers verschilden, werden vanaf 1968 tot en met volgnummer 101 onder de nieuwe benaming van de serie 333 geleverd. Na vier jaar leveringsperiode werden tussen 1973 en 1977 nog eens 150 locomotieven uit de 333-serie aangeschaft (vanaf de nummers 333 102), die nu echter optisch door een nieuwe, verbeterde koelerinstallatie duidelijk van de vorige locomotieven verschilden. In totaal werden 251 locomotieven van de serie 333 in gebruik genomen, waarvan de bouw ook werd uitgevoerd door de drie bedrijven Gmeinder, Jung en Orenstein & Koppel. In februari 1978 is de aankoop van kleine locomotieven door de DB beëindigd Er zijn in totaal 571 machines gebouwd, die allemaal zeer goed bewezen zijn.Serie 335Vanaf het einde van de jaren tachtig werd een groot deel van de locomotieven uitgerust met radioafstandsbediening om besparingen op het personeel mogelijk te maken. Deze locomotieven kregen de nieuwe naam van de reeks in 335. In 2003 werd echter bij een aantal 335 de radiografische besturing weer uitgeschakeld, omdat deze nu niet meer nodig was. Veel 335-ers zijn nog steeds bij de DB AG in gebruik, gedeeltelijk weer zonder radiografische afstandsbediening dan BR 333.De techniekOnderstel en behuizing van de modellen bestaan, op enkele uitzonderingen na, uit metaal om zo veel mogelijk gewicht te bereiken. Er is bijzonder veel nadruk gelegd op optimale stroomopname, zodat de loc ook in kruipversnelling kan worden geplaatst. Zo is de loc bijvoorbeeld uitgerust met een zogenoemde pendelas (in insiders ook „klapas” genoemd). Door de zeer nauwe asafstand van de locomotief is het echter mogelijk dat bij bepaalde wissels een wiel geen contact kan hebben omdat het net „in de lucht hangt”. Dit is geen fout en technisch onvermijdelijk. Meestal helpen de geïntegreerde vliegwiel- en elektronica echter bij dergelijke probleempunten of bij kleine vuildeeltjes op de rails.Als motor gebruiken we de reeds in de stoomlocomotief beproefde beiaard-motor, die er zeker voor zorgt dat de locomotief stil en veilig kan rijden. Op het gebied van aandrijving zijn we door de grootte van de locomotief nieuwe wegen ingeslagen: De riemaandrijving is krachtig en zeer stil!De loc is af fabriek uitgerust met een geïntegreerde decoder van ESU die voldoet aan de LokPilot micro. Deze is in staat om de loc ook bij analoog gebruik zacht aan te drijven en ook voldoende langzaam te besturen - hiervoor hoeft u alleen de trafo / het regelapparaat een beetje „verder draaien” te gebruiken dan gebruikelijk. In zoverre is de loc dus ook analoog geschikt.De lookBij de naleving van de afmetingen en de details is de grootste nadruk gelegd op de betrouwbaarheid van het beeld - zo krijgt elke variant exact de lampvorm (oud of nieuw), de dakuitrusting of ook de achterkant van de cabine, die ook het voorbeeld in de gekozen periode heeft of had. Alleen al bij de dakuitrusting zijn er talrijke mogelijkheden door verschillende grote dakluiken of verschillende dakantennes en hun positie op het dak. Op de achterzijde van de cabine is er, afhankelijk van de locomotief, een gladde achterwand van de cabine of verschillende, door de technische uitrusting bepaalde kasten. Ook de geleiding van de leidingen, de handgrepen aan de zijkant en een tank aan de zijkant kunnen variëren.Ondanks de wind van het model zijn alle details van filigrane aanwezig. De tritrosten aan de zijkant zijn doorgebroken in fijne metaaletstechniek, de optisch opvallende doorbraken in het onderstel zijn aanwezig, een bedieningspaneel in de cabine is aangegeven. Een bufferveulen-uitspanset is bij elke loc aanwezig, waarmee de leidingen en de koppelingshaken naar behoefte of voor gebruik in de vitrine kunnen worden uitgerust. Bij de modellen waarbij het model een automatische rangeerkoppeling heeft, is een dergelijke koppeling voor een zo groot mogelijke optische betrouwbaarheid al gemonteerd en afneembaar.De elektronische koppelingHet absolute hoogtepunt van de locomotief is de door Liliput ontwikkelde functie, die elke digitale rangeerlocomotief van de toekomst nodig heeft: De elektronische koppeling. Daarmee kan met decoders en functietoetsen aan de digitale regeleenheid of aan de centrale aan beide zijden van de loc de koppeling op elke willekeurige plaats op de installatie worden geheven en daarmee een trein of zelfs maar één wagon worden ontkoppelt. Bij analoog bedrijf is de elektronische koppeling niet actief.Voordeel nummer één:De elektronische koppeling is vast in de loc ingebouwd, maar heeft aan beide zijden koppelingsopnamen conform NEM 355, zodat (bij analoge werking en dus niet gebruik van de elektronische ontkoppelfunctie) zowel een standaardkoppeling als koppelingen van andere fabrikanten conform NEM in de koppelingsschacht kunnen worden aangesloten.Voordeel nummer twee:De elektronische koppeling werkt zowel met de standaardkoppeling als met de Fleischmann Profi-koppeling®. De loc heeft hiervoor een speciale koppelingskop voor het ontkoppelen met de professionele -koppeling, terwijl de koppelingskop voor het ontkoppelen met de standaardkoppeling al is aangesloten. Adapters voor andere koppelingen zijn in voorbereiding.En zo werkt de elektronische koppeling:Ontkoppelings- („koppelings-wals”):U stelt bij uw digitale centrale resp. de digitale rijregelaar eerst de richting in waarin de locomotief moet worden ontkoppeld - of rijd naar waar u moet worden ontkoppeld. U brengt de loc tot stilstand en drukt F1. De locomotief ontkoppelt in de rijrichting achter door een stuk terug te zetten, de koppeling omhoog te trekken en vervolgens een stuk van de ontkoppelde auto te verwijderen. U drukt nogmaals op F1, klaar!Aankoppelen (geldt alleen voor standaardkoppeling):Om ook afzonderlijke wagons probleemloos aan de locomotief te kunnen koppelen zonder „wegrijden”, rijdt u eenvoudig naar de aan te koppelen wagen en drukt u kort daarvoor op F2. De loc heft de koppeling in de rijrichting naar voren en koppelt aan de wagen. U drukt nogmaals op F2, klaar!Voor beide functies geldt: Als u eenmaal per ongeluk te lang of te vaak op de functietoets voor de koppeling drukt of vergeet deze weer uit te schakelen, schakelt de decoder automatisch uit om de magneetspoelen tegen oververhitting te beschermen. Na een afkoeltijd is het weer mogelijk om de koppeling te bedienen.Achter de locomotief V 245 van de middenweserbahn verbergt de voormalige locomotief Köf 11 028, die op 01.04.1963 aan de Deutsche Bundesbahn werd geleverd. Gebouwd door de Fa. Gmeinder in hetzelfde jaar. Op 01.01.1968 werd de hertekening in 332 028-0. In april 1999 werd de loc aan Mittelweserbahn GmbH in Bruchhausen-Vilsen afgegeven, volledig onderzocht en in de afgebeelde blauw-gele kleur gelakt. In november 2003 gaf de BMB de locomotief af aan Delmenhorst- Harpstedter Eisenbahn GmbH, die haar als locomotief 10 nog steeds gebruikt.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Veel overdekte goederenwagons van de DB zijn omgebouwd of / en voor andere doeleinden gebruikt, als ze niet meer gebruikt werden. Bij de treindienstwagen van de DGT (Deutsche Gleis- und Tiefbau GmbH) gaat het om een voormalige, oudere GBS 245, die achteraf een sjorrhaken en een glad dak heeft gespendeerd. De wagen was in het station Königsborn en kreeg zijn laatste revisie in 2011.Wagen van de DGT, machinezwembad van de Deutsche Bahn-groep, voorheen. GBS 245, bedrijfsnummer 092 3 253-9 in gebruik in 2004.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput L265040 1 stuk(s)

Grote goederenwagens, type Hbbks/HbksVanaf het midden van de jaren zestig tot het einde van de jaren zeventig produceerde TALBOT in zijn Waggonfabrik in Aken een grote goederenwagen die speciaal was ontworpen voor het vervoer van lichte maar omvangrijke goederen, zoals isolatiemateriaal, matrassen, glasdelen of autobanden. Daarom werden de wagens in het jargon ook „schuimwagens” of „wattenwagens” genoemd. Er zijn een paar honderd wagens gemaakt, een paar ook voor het Europese buitenland.Een aantal bedrijven die dergelijke goederen hadden vervoerd, kocht deze wagons zelf bij TALBOT en huurde ze vervolgens als privéwagen bij DB. Verder kochten Waggon Vermiet-bedrijven zoals Sofha of EVA grotere hoeveelheden van deze speciale wagens en verhuren ze vervolgens op verschillende manieren aan bedrijven die ze niet wilden of konden kopen. Deze waren dan slechts tijdelijk of zelfs helemaal niet voorzien van reclamemakers – afhankelijk van de gebruiksduur en het soort werk.De wagons waren in drie verschillende lengtes (LüP 16,74 m, 15,88 m of 14,99 m), WAS maakte de productie afhankelijk van de wens van de klant mogelijk – een soort „bouwkassysteem” van de geveerde wagenbakconstructie maakte dit mogelijk. Daarbij bleef de basis van het onderstel vrijwel gelijk en was de asafstand altijd dezelfde. Ook de deursectie was hetzelfde bij alle wagens. Deze kon door een horizontale, naar beneden wendbare klep en twee grote, daarboven liggende draaideuren zeer wijd worden geopend. Alleen de brede afsluitplaat op de wagenbodem onder de deuren was afhankelijk van de wagen in verschillende hellingshoeken gelast - van recht tot heel schuin was alles mogelijk. Ook de twee trekhoeken van de onderste klep hadden verschillende maten en dikten en de ronde deurstoppers waren aan de deuren en aan de sikken bevestigd.De bijzonderheid van deze wagens was dat ze bijna volledig gebruik maakten van het profiel van de trein. Dit betekent dat zij met hun ver naar beneden getrokken zijwanden, de in het midden van de wagen nog verder naar beneden getrokken vloeren en het trapeziumvormige, hoge dak in de treinverbinding veel groter en „wachter” waren dan normale goederenwagens en daardoor optisch onmiddellijk vielen.Er waren echter ook treinen met alleen dergelijke wagens, waarvan de bekendste is waarschijnlijk de trein met een G+H-isover-opschrift, omdat Grünzweig- und Hartmann GmbH meer dan 100 wagons van dit type in voorraad had, die eerst de „SILLAN” en later de „Isover”-reclame droegen. Ze reden – aan het einde met het huidige logo – zelfs tot ver in het tijdperk V. Met de reclame van bijvoorbeeld Metzeler, Rockwool, Dunlop/Dunlopillo, Greiner, Pelz-watten en Europlastic waren er telkens weer meerdere van deze wagens bij DB ingehuurd, terwijl vele andere reclameopschriften nog steeds eenmanszaken waren.Liliput stelt de modellen van deze grote goederenwagens absoluut voorbeeldig in alle drie lengten HER, zodat elk van de varianten altijd het concrete voorbeeld volgt.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput L265900 1 stuk(s) Zelflossende wagens voor bulkgoederen4-assig, type Uagpps„WAZONS MAINTENANCE”, inbedrijf genomen door wazons Maintenance in Nederland, bedrijfsnr 934 5 030-2bedrijfstoestand 2021De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput L265901 1 stuk(s) Zelflossende wagens voor bulkgoederen4-assigeconstructie Uagpps„Burgt EUROTREIN”ingesteld door Loko Trans in Slowakijebedienings-nr. 933 5 047-2bedrijfstoestand 2006De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput L265902 1 stuk(s) Zelflossende wagens voor bulkgoederen4-assigtype Uagpps, „NPE”van Wagon Care in Nederlandbedrijfnr 9345 036-4bedrijfstoestand 2013De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput L265903 1 stuk(s) Zelflossende wagens voor bulkgoederen4-assigeconstructie Uagpps, „Loko Trans”ingesteld door Loko Trans in Tsjechiëbedrijfnr 934 3 053-2bedrijfstoestand 2006De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

4-assige ketelwagensVanaf 1941 werden ongeveer 1400 lichtgewicht draaistel ketelwagens van het type Deutz gebouwd en bij de DRG ingesteld. Tijdens de tweede Wereldoorlog moesten echter enorme hoeveelheden brandstof van Duitsland naar de vele frontsecties worden vervoerd. Daarom zijn vanaf 1942 proefseries van een nieuwe enkelwegs draaistel gebouwd en geleverd door verschillende fabrikanten.In serie werden vervolgens van 1943 tot 1947 ongeveer 1300 wagens van dit type met 480 hl en 630 hl tankinhoud geproduceerd, die op veel punten vergelijkbaar zijn met het ontwerp van Deutzer. De laatste wagens werden rechtstreeks aan Deutsche Shell geleverd. Na het einde van de oorlog waren beide soorten gebouwen in heel Europa in gebruik en reden ze naar het tijdperk V. In het buitenland rijden ze bijvoorbeeld nog steeds, in Duitsland zijn ze nog steeds als dienstauto of waterwagen te vinden.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

4-assige ketelwagen, „AVIA”, type eenheid, bedrijfsnummer 075 0 025-2 , ingesteld bij de SBB-CFF, bedrijfstoestand ca. 1972. De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald....

Liliput L265975 1 stuk(s) Speciale serie voor ConradDe teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

N Liliput wielstel D=5,6mm 0,55 krans

Liliput L162602 1 stuk(s)

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Rongenwagen-eenheid voor houttransport, bestaande uit 2 wagons type LAaps 565 van DB AG, bedrijfnr 21 RIV 80 D-DB 4309 093-3, totale lup 327 mm.De teksten voor dit artikel zijn automatisch vertaald.

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput

Liliput